Մտա տուն, կինս սեղան էր գցում, բռնեցի նրա ձեռքն ու ասացի, որ պետք է խոսենք. պատմություն, որ անհնար է կարդալ առանց հուզվելու

Երբ այդ երեկո տուն հասա,կինս սեղան էր գցում:Ես բռնեցի նրա ձեռքը և ասացի, որ պետք է խոսել:Նա նստեց ու սկսեց հանգիստ ուտել: Կրկին ես տեսա նրա աչքերի ցավը:Հանկարծ հասկացա, որ ոչինչ չեմ կարող ասել:Բայց ես ստիպված էի դա անել, ես ուզում էի ամուսնալուծվել:Ես հանգիստ բերեցի այս թեման:Թվում էր,թե նա բոլորովին էլ զայրացած չէր:Նա ինձ միայն կամացուկ հարցրեց. «Ինչո՞ւ»:Ես չպատասխանեցի:Եվ դա նրան զայրացրեց:Նա հանկարծ սկսեց գոռալ, որ ես տղամարդ չեմ:Մենք այդ երեկո չխոսեցինք: Նա լաց եղավ: Ես գիտեի, որ նա ուզում է իմանալ, թե ինչ է պատահել մեր ամուսնության հետ: Բայց ինձ համար դժվար էր խոստովանել, որ իմ սիրտն այժմ պատկանում է մեկ ուրիշին ՝ Ջեյնին: Որ այլեւս չեմ սիրում նրան: Ես պարզապես խղճացի նրան:

Մեղքի խոր զգացումով ես կազմեցի ամուսնալուծության թերթերը, որոնք ասում էին, որ իր մոտ կմնա մեր տունը, մեքենան և իմ ընկերության 30% -ը: Նա կարդաց այն, ապա կտոր-կտոր արեց: Կինը, որի հետ մենք ապրել ենք 10 տարի, ինձ համար անծանոթ է դարձել:Վերջապես նա սկսեց լաց լինել:Ամուսնալուծության գաղափարը,որով ես տարված էի վերջին մի քանի շաբաթվա ընթացքում, ավելի պարզ ու հստակ դարձավ:Հաջորդ օրը ես ուշ վերադարձա տուն և գտա նրան սեղանի շուրջ ինչ-որ բան գրելիս: Ես չէի ընթրել և ուղիղ պառկեցի քնելու, քանի որ մյուս օրվա ծանրաբեռնված օրվանից հետո շատ հոգնած էի: Երբ ես արթնացա, նա դեռ նստած էր սեղանի մոտ ու գրում էր. Բայց դա ինձ չէր հետաքրքրում, այնպես որ ես գլորվեցի ու նորից քնեցի :

Եվ առավոտյան նա ինձ ծանոթացրեց ամուսնալուծության իր պայմանների հետ: Ինձնից ոչինչ չի պահանջվել, միայն ամուսնալուծությունը մեկ ամսով հետաձգել: Նա խնդրեց ինձ, որ փորձեմ այս ամիս նորմալ կյանք վարել և ամեն ջանք գործադրել դրա համար: Պատճառը պարզ էր. Մեր որդին քննություններ էր սկսում, և նա չէր ցանկանում, որ նա նեղվեր մեր բաժանությունից: Դա լավ էր ինձ համար: Բայց կար ևս մեկ պայման. Այս ամսվա ընթացքում ամեն օր ես ստիպված էի նրան իմ գրկից սենյակից դուրս բերել, ինչպես մեր հարսանիքի օրը: Ես կարծում էի, որ նա խենթացել է:Բայց որպեսզի չփչացնեմ մեր համատեղ վերջին օրերի հարաբերությունները, ես ընդունեցի այս տարօրինակ պահանջը :

Ես պատմեցի Ջեյնին կնոջս ամուսնալուծության պայմանների մասին: Նա ծիծաղեց և ասաց, որ դա աբսուրդ է: Ամուսնալուծություն խնդրելուց ի վեր կինս և ես ոչ մի ֆիզիկական շփում չենք ունեցել: Ուստի առաջին օրը, երբ ես նրան գրկում էի, անհարմար թվաց: Մեր որդին կանգնեց ետևում և ծափ տվեց ՝ ուրախանալով, թե ինչպես է հայրը տանում մայրիկին: Նրա խոսքերը ինձ ցավ պատճառեցին: Կինը լուռ ասաց. «Մի՛ պատմիր քո որդուն ամուսնալուծության մասին»: Ես մի փոքր հուզված գլխով արեցի: Ես նրան իջեցրի գետնին մուտքի դռնից դուրս, և նա գնաց աշխատանքի: Ես նույնպես գնացի գրասենյակ :

Երկրորդ օրը երկուսս էլ մեզ ավելի լավ էինք զգում: Նա ինձ ամուր պահեց: Ես զգում էի նրա օծանելիքի հոտը: Ես հասկացա, որ շատ երկար ժամանակ չէի նայել այս կնոջը: Եվ ես հասկացա, որ նա արդեն երիտասարդ չէ: Նուրբ գծեր դեմքի վրա, մոխրագույն մազեր… Մեր ամուսնությունն իր հետքը թողեց նրա վրա:Չորրորդ օրը, երբ ես նրան գրկեցի,զգացի, որ մտերմությունը վերադարձավ: Այս կինը ինձ տվեց իր կյանքի 10 տարին: 5-րդ և 6-րդ օրը ես կրկին զգացի, որ մտերմության զգացումը ուժեղանում է, և ես այդ մասին Ջեյնին չասացի: Այսպիսով, գրեթե մեկ ամիս անցավ աննկատ: Միգուցե ամենօրյա մարզումներս ինձ ավելի ուժեղ էին դարձնում:

Եվ ահա մի առավոտ նա փնտրում էր, թե ինչ հագնի: Նա հոգոց հանեց և ասաց, որ բոլոր զգեստները մեծ են իր համար: Եվ հանկարծ հասկացա,թե որքան է նա նիհարել:Հավանաբար սա է պատճառը,որ ինձ համար այդքան հեշտ էր նրան տանել իմ գրկում: Անգիտակցաբար ես շոյեցի նրա գլուխը:Այդ պահին մեր որդին ներս մտավ և ասաց,որ ժամանակն է, որ ես մայրիկիս ներքև տանեմ: Կինը խնդրեց որդուն գալ ու ամուր գրկեց նրան:Ես երես թեքեցի,քանի որ վախենում էի,որ կարող եմ վերջին պահին միտքս փոխել: Ես նրան գրկեցի, նա գրկեց պարանոցս, ես էլ ավելի ամուր գրկեցի նրան: Դա կարծես մեր հարսանիքի օրն էր: Միայն նրա նիհարությունն էր ինձ խիստ վրդովեցրել :

Վերջին օրը ամուր գրկեցի նրան և ասացի, որ չեմ նկատել, թե ինչպես է մեր կյանքից մոտիկությունն անհետանում:Հասա գրասենյակ ու դուրս թռա մեքենայից, նույնիսկ դուռը չփակելով: Վախենում էի, որ ցանկացած ուշացում կարող է ստիպել ինձ փոխել միտքս: Ես բարձրացա վերեւ: Ջեյնը բացեց դուռը, և ես ասացի. «Կներես Ջեյն, բայց ես այլևս չեմ ուզում ամուսնալուծվել»: Նա զարմացած նայեց ինձ, իսկ հետո շոշափեց ճակատս: «Դու ջերմություն ունե՞ս»: Ես վերցրի նրա ձեռքը և ասացի. «Կներես Ջեյն, բայց ես չեմ ամուսնալուծվի: Իմ ամուսնությունը ձանձրալի էր,քանի որ ես չէի գնահատում մեր կյանքի մանրամասները, և ոչ այն պատճառով, որ մենք այլևս չենք սիրում միմյանց :

Հիմա ես հասկանում եմ, որ ինչպես հարսանիքի օրը ես նրան գրկած տանում էի տուն, այնպես էլ ես նրան պետք է տանեմ իմ ձեռքերում, մինչ մահը չբաժանի մեզ»: Ջեյնը սկսում էր հասկանալ իմ խոսքերի իմաստը: Նա ապտակեց ինձ, փակեց դուռը և արտասվեց:Ես ճանապարհին կանգ առա ծաղիկների խանութում և կնոջս համար ծաղկեփունջ պատվիրեցի: Վաճառողուհին հարցրեց, թե ինչ է պետք գրել քարտի վրա:Ես ժպտացի և գրեցի.«Ես քեզ ամեն օր առավոտյան կուղեկցեմ իմ ձեռքերում,մինչև մահը կբաժանի մեզ»: Այդ երեկո ես հասա տուն ծաղիկների փունջով ժպիտը դեմքին և բարձրացա մեր ննջասենյակ: Կինս մահացած պառկած էր մահճակալին:

Նա ամիսներ շարունակ պայքարում էր քաղցկեղի դեմ, և ես այնքան զբաղված էի Ջեյնի հետ սիրավեպով, որ նույնիսկ չէի նկատում դա: Կինս գիտեր, որ շուտով կմահանա, և միևնույն ժամանակ, նա ուզում էր պաշտպանել ինձ մեր որդու զայրույթից, որն ամուսնալուծվելու դեպքում ընկնելու էր ինձ վրա: Նրա համար գլխավորն այն էր, որ որդու աչքում ես սիրող ամուսին մնայի … Փոքր մանրամասները շատ կարևոր են հարաբերությունների մեջ: Սա բանկում գտնվող տուն, մեքենա կամ փող չէ: Այս բաները ստեղծում են երջանկության համար բարենպաստ միջավայր, բայց ինքնին դրանք երջանկություն չեն բերում: Այնպես որ, ժամանակ հատկացրեք ձեր ամուսնու լավ ընկերը լինելու համար և ուշադրություն դարձրեք այն մանրուքներին, որոնք ձեր մեջ մտերմություն են ստեղծում: Եվ թող ձեր ամուսնությունը երջանիկ լինի:

(Visited 85 times, 1 visits today)

от sirartsir

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *